Echa Wydarzeń

ECHA WYDARZEŃ: Święto, ale forma od świątecznej raczej odległa. Przepraszam swój ulubiony basen, czynny dziś do trzeciej, ale znów nie pójdę. Od kilku dni po przebudzeniu mówię tak, że wielki Fiodor Szalapin jawi się, jako... kastrat. Popływam, i jeszcze się bardziej wyłożę, czyli- położę. A w skuteczne leczenie przez panią minister K. przestałem jakoś wierzyć. Czyli- basen jutro!

 Na blogowisku - różnie. Jak zawsze. Ktoś ma takie stresy ( raczej rozterki w boju „ ja z mną", kto ich nie miewa?), że chce blogowanie kończyć, ale tylko chce i to zapowiada... Na szczęście bój z kryzysem wygrywa blogowicz, nie kryzys. Ktoś się zgubił, ale szczęśliwie odnalazł, jak np. „Nigdziebądź". Fajnie! Ktoś ( Randdal) wykonał tytaniczną robotę zawodową, a my kibicowaliśmy mu w tym, jak mistrzowi sportu. Pan Tomek biega, warzy, młodzież polskiego i życia naucza; do świńskich powiedzeń łacińskich mnie prowokuje... Elizka przepiękne mi psy namalowała ( dzięki stokrotne) i zapowiada, że gdy dzieło wyschnie- przewędruje z Australii do stolicy RP.  Mąż „Torunianki" znów wyruszył na morza. „Czarodziejka" niezmiennie czaruje słowem, obrazem i szczerością wypowiedzi. Margo wierszuje wzruszająco, choć ucho na poezję natura mi dała kiepskie... „Fajny Facet" - był, ale znów się gdzieś zapodział. Nibelung fotografuje świat po mistrzowsku- oko, wrażliwość, aparat pewnie też, ale na drugim planie. Mistrzyni blogu z Dąbrowy Górniczej uparła się, by obraz pięknych zresztą fotek wyparł słowo, którym świat malowała... Kapitan Wien jest niezmiennie we wpisach i refleksji ciekawy. „Poczwarni" chowają malucha, a za szczerość w opisie karmienia piersią na „ oczach świata" zebrali takie manto, że słowa otuchy pewnie tego nie zrównoważą... I tak dalej i tak dalej, Toczy się. Z górki, pod górkę, ale toczy... Jak u mnie, i ze mną... 

 Sport. Siatkarze z Bełchatowa dokonali czynu wielkiego. Drugi klub na świecie! Nie przeceniam, bo klubowej rywalizacji w tym sporcie daleko do reprezentacyjnej, ale sukces jest sukcesem. Niejako pogłębieniem śladu, który założyła- zostaję przy przenośni narciarskiej- reprezentacja siatkarzy. Ale ciekawe, mnie o tym w mediach niż o każdym kroku Franciszka Smudy...

 Smuda obserwuje, Smuda jeździ, Smuda przekonuje do grania w reprezentacji, Smuda negocjuje, Smuda poszedł spać późno, a wstał wcześnie... „Franek Smuda czyni cuda"...

 Koledzy medialiści oraz Państwo PT Kibicostwo- dajcie panu Smudzie trochę spokoju oraz praw do prywatności. Nie jest gwiazdą filmu, ani nibygwiazdą śpiewania, lecz trenerem piłkarskim, który ma określone zadania i sprecyzowaną umowę. Tzw. celebrytom zostawmy prowincjonalne, moim zdaniem podglądactwo- kto, z kim i jak, kto kogo w trąbę puścił, która więcej ciała pokazała... Smuda pracuje. I pozwólmy mu popracować w ciszy i spokoju. Nie wmawiajmy sobie i innym, że jeśli już jest taki, to i cud na boisku się musi zdarzyć... Kiedyś- przypominam tym, którzy mają krótką pamięć, trybuny w szale skandowały LEO-LEO, a czyż łatwo nie przestały?  Zaś może skandowaniem i bezkrytycznością uwielbienia też się przyczyniły do... No, do tego, co jest, i z czym Smuda ma sobie dać radę... To póki co, jeśli szczerze chcemy poprawy, dajmy mu trochę spokoju, tzw. wolnej ręki i nie forsujmy tezy, że jeśli tylko lepiej niż Leo wybierze, to już będą wygrywali. Gdyby od wybierana tylko zależało, to trener nie jest potrzebny, wystarczy powołać radę kibiców oraz komentatorów i zarządzić głosowanie... A wybieranie w ogóle? Po pierwsze- trzeba mieć z kogo wybierać. Ci "ze świata:, nawet jeśli ich Smuda przekona, obrazu rodzimej piłki nie zmienią...